W sierpniu 2003 r. senatorka SLD-UP, prof. Maria Szyszkowska zaprezentowała opinii publicznej tekst projektu ustawy o rejestrowanych związkach partnerskich. Senatorka Szyszkowska opracowała ten projekt w tajemnicy przed swoim klubem parlamentarnym konsultując go wcześniej z organizacjami gejowsko-lesbijskimi, w tym grupą prawną Kampanii Przeciw Homofobii. 21 listopada 2003 r. projekt ustawy o rejestrowanych związkach partnerskich została złożona w Senacie na ręce wicemarszałka Ryszarda Jarzembowskiego. Pod projektem ustawy podpisało się 36 senatorów – głównie SLD-UP. Projekt ustawy miał na celu uregulowanie sytuacji prawnej homoseksualistów w Polsce. Przewidywał możliwość zawarcia rejestrowanego związku partnerskiego, z którym miało wiązać się z nabyciem wielu uprawnień, głównie o charakterze ekonomicznym. Najważniejsze to: prawo do dziedziczenia po zmarłym partnerze, prawo do korzystania z ubezpieczenia zdrowotnego dla członków rodziny, prawo do wspólnego opodatkowania się, prawo do świadczeń po zmarłym partnerze, np. emerytury. Projekt nie przewidywał możliwości adopcji dzieci przez homoseksualistów, ale nie wykluczał sytuacji, w której dziecko jednego z partnerów mogło być wspólnie wychowywane przez obu partnerów. W opinii Szyszkowskiej, w bardzo wielu krajach, nie tylko europejskich, ustawy o podobnym charakterze “stały się faktem prawnym”, więc gdy w grę wchodzi “szczęście dużej mniejszości, dlaczego nie czerpać wzorów z innych krajów” (PAP).